Iets voor acht werden Marie en ik wakker. Beide effe (apart) naar toilet.
Persoonlijk vind ik dat een grote stap. Vorig jaar ging ik nog boskakken met den Humo. Nu zitten we pal aan zee in Sint-Idesbald. Kakken op het strand geeft weinig beschutting tegen pottenkijkers én in heb genen Humo bij.
Vervolgens kruipt Marie terug in bed.
Vicky hoor ik niet. Wat niet verwonderlijk is want zonder oorapparaten van Hoorzorg Van Looveren in Borsbeek, lukt me dat niet.
Ik hoor ze ni maar, ze bougeert ook niet. Zo heb ik haar het liefst, stil en rustig. Want die is zoooo vermoeiend 🙈.
Maar wat ging ik doen, niet in bed, dan maar stil in den donkere in een hoekje in de keuken kruipen.
Ik moet zeggen, het keukenhoekje van het OZ appartement is redelijk comfortabel!
Ik doe alles om hen subtiel wakker te krijgen. Water koken, broodjes bakken in de hoop dat ze wakker worden van de overheerlijke geur.
Nix van dat alles!
Wat hebbek wel voor?? Door geconcentreerd, in den donkere deze blog te maken juist naast de aeg oven...vergeet ik die broodjes bijna.
Besluit: bloggen is gevaarlijk! Daar zouden ons brandweermannen van de Brandweer Zone Rand Post Borsbeek niet mee lachen.
Daarom hebben we die dan ook thuis gelaten.
Allelouja, tis ondertussen 10u11, thee gezet, broodjes gebakken en ik zit nog steeds alleen in den donkere in de keuken.
Dat belooft voor de volgende uren. Wordt vervolgd!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten