Probleemoplossend vermogen

Jullie weten het of niet, maar psychiatrisch verpleegkundigen beschikken over een "goed" probleemoplossend vermogen.

Gisteren ochtend kwam ik om 6u20 toe in onze verpleegpost.  Ook al was het maandag en veel te vroeg, ik zag onmiddellijk dat er iets veranderd was.

Een andere klok aan onze muur.

Dus ik vroeg of dit nu goed opgemerkt had.

Wat bleek, er hing aanvankelijk een digitale klok.  Mijn collega's kregen die niet verzet, wat lastig is als het uur verandert.

Ze zijn op zoek gegaan naar een andere uurwerk in ons gebouw.  

Ze vonden een analoge klok, zo eentje met een wieltje, weet je wel!  Dat is makkelijker om aan te passen.

De oude klok verstopten ze snel ergens achter enkele computers.

Psychiatrisch verpleegkundigen zijn de max.  Gewoon out of the box, denken noemen ze dat.

Zooo trots op dit sterk denkwerk!

Prinses Claire

Ik wil even uitleggen waarom ik Vicky regelmatig Claire noem.
Vicky heeft, zoals jullie wel weten, beste veel streken!
"Jaar verkopen" dat verstaat ze goed als ras echten Aantwaarpenaar.
Enkele jaren geleden kocht ze een nieuw jasje.  Achteraf bleek dat prinses Claire dezelfde aan had tijdens één of ander koninklijk optreden.
Jullie snappen de link uiteraard al.

Over dit jasje gaat het dus!

Toevallig waren we toen ook op wolleZenweg weekend in Amsterdam.

Ik heb een kleine selectie gemaakt van het reisverslag van 2017.

Vicky werd toen al standaard Claire genoemd.

Koning Willem-Alexander was er blijkbaar achtergekomen dat Claire in 't land was en kwam onverwacht ook afgezakt naar Amsterdam.  Met wie kan je beter uw 50ste verjaardag vieren dan met uw aanhoudster?  (Gebrek aan fantasie hebben we niet 😇)

Claire die dit niet zag aankomen werd duidelijk erg zenuwachtig.  Ze nam uitgebreid een douche en waste zelfs nog snel haar haar.  Maar in alle eerlijkheid, ze straalde.  Dit kan je zien op de foto vlak voor de treden waar de koning zou afdalen.

Allemaal moeite voor nix want den Alex had dan toch geen zin in een vluggertje met Claire.
Morgen daagt hij wel ineens op bij Madame Tussauds, van verrassingen gesproken 😉

De dag nadien liet Claire haar wakker expres vroeg aflopen.  Duidelijk nog nukkig omdat ze gisteren niet heeft kunnen vozen met den Alexander.  Marie en ik mogen het bekopen!!!
Dat Claire zot is in hare kopen wisten we al lang, maar ze heeft gevoelenshallucinaties.  Tja, ze denkt dat er allemaal beestjes op haar lijf lopen.
Gewoon negeren, dat helpt het beste.

Bon, na een lekker, rustig, uitgebreid ontbijt trekken we terug de stad in.  Marie en ik zijn Claire haar gedoe beu.  Dus we hebben den Alex uitgenodigd bij Madame Tussauds.  Eindelijk, Claire is terug mega vrolijk.  Kijk op de foto's.  Ze weet duidelijk met zichzelf geen blijf 👸.

En ge ziet...zot zijn doet geen zeer!

Volgende foto's enkel om te bewijzen dat gewoon doen precies moeilijk is voor haar.

En ook nog even meegeven hoe Marie en ik haar gewoon vierkant uitlachen met al die streken.

Dus hou u niet in!  Als ze het weer hoog in haren bol heeft, zeg je gewoon: "Claire, 't is kleir, doe gewoon!".

Zie jezelf graag!

Ik ga elke dinsdag "zwemmen".  Das eigenlijk zoals ik elke dag "fiets".
Dat gaat verrassend vlot.
Al 8 jaar rij ik met mijn elektrische fiets rond.  Dat gaat zonder problemen en vooral zonder moe worden.
Sinds kort ga ik dus ook zonder problemen zwemmen.  Ik stap / zweef door de kleine stroomversnelling in het zwembad van Lier.  Vanaf het moment dat de versnelling bijna eindigt, begin ik gelijk ne zot te zwemmen. Ik word dus voortgestuwd en zwem dan verrassend snel!
Das wel wat anders dan die in het grote bad zene.
Ik heb jaren gezaagd tegen iedereen dat nen elektrische fiets een zaligheid is.  Iedereen verklaarde me zot en vond dat maar nix.
Ondertussen zijn er, terecht, al vele overgeschakeld!
Ik wacht geduldig af tot de rest van de wereld klaar is voor mijn nieuw idee over "sporten" zonder moe worden.  Namelijk zwemmen met "hulp".  Ik weet het, ik zit boordevol goede, nieuwe, verrassende ideeën.

Maar wat ik eigenlijk wilde vertellen...
Voorbije dinsdag in  het zwembad zag ik een speciaal tafereel!
Ne gespierde, jonge man zat op ne stoel naar buiten te kijken.  Dat viel nogal op omdat ne normale mens zijn stoel richting het zwembad zet en iedereen wat observeert.
Er gingen verschillende ideeën door mijn hoofd.

Eerst dacht ik dat ik dat dieje zichzelf wel heel graag ziet als ge zo ganse tijd naar uw eigen weerspiegeling kijkt.
Vervolgens zag ik dat hij precies aan het hyperventileren was.  Mijn eerste gedachte was om hem te vragen of ik iets kon doen.  Maar mijn instinct zei me nog even af te wachten, want er klopte toch iets niet.

Even later kwam hij naast mij zitten in het stoombad.  Ni gewoon zitten he, maar in lotushouding.

Zolang ge niemand kwaad doet, mag je doen wat je wil.  Maar euh, opvallen deed hij wel.
En toen viel mijne frang! Het was nen BV begot!  Zo ene dieje het ging maken in Amerika.  Zo ene met 2 voornamen.
Bon, het verklaarde veel.
Hij had duidelijk aandacht nodig, maar ik heb het straal genegeerd.  In het zwembad heb ik mijn oorapparaten van Hoorzorg Van Looveren niet aan, dus horen doe ik zowieso niet.  Maar ik kan ook heel goed doen of ik bepaalde zaken niet zie!

Dit stukje wil ik opdragen aan Lenny van 't werk.  Gewoon, om de geestige briefing vanmiddag, om me te stimuleren een extra blogje te schrijven ;-).
En om af te sluiten: clipje van Justin Bieber "Love yourself".  Dieje jongen met zijn 2 voornamen leek zichzelf wel graag te zien.  Laat hem een voorbeeld zijn voor ons allen ;-).

IkZenweg als het nog eens Halloween is

Het begon allemaal met Vicky haar aankondiging om een blog te lanceren over Halloween.

Degene die me kennen weten dat ik nen broekschijter ben.
Enkele voorbeeldjes: Ik verschiet van mijn eigen schaduw als ik aan het fietsen ben.  En 's avonds op het werk schrik ik ook van mijn eigen weerspiegeling in de ramen.

Dus Halloween,  ik vind het maar nix.

's Middags, de dag van Vicky haar blog, liep het mis!
Ik kreeg telefoon van nen Hollander die beweerde voor een incassobureau te werken.
Ik moest een som van ongeveer 500 euro betalen.  Dit binnen de drie dagen of ik zou voor het gerecht gedaagd worden.
De man was nogal dwingend.  Maar ik liet me niet doen. Spanning en opwinding tegen 100%.
Zoals een echte detective vroeg ik om een bewijs via geluidsfragment, dat ik zou toegezegd hebben op hun diensten.
Om een lang verhaal kort te maken. Ik kreeg een mail die er erg professioneel uitzag, alsook link naar hun website.

Ikke over mijn toeren want ook al klopte er van alles niet, ik was toch ongerust.  Ik vraag aan Vicky wat ik nu moest doen?  Haar reactie: panikeren!!!!   Een grote hulp is ze wel tssss.
Het bleek uiteindelijk om professionele internet-scam te gaan volgens de politie.

Nu zou je denken,  5 jaar ouder worden op 2 uur is genoeg voor 1 dag.

Neeje, het ging gewoon verder.
Vicky postte de blog van Halloween en alla minute werden al onze verwijzingen naar wolleweg verwijderd.  Iets nieuw kon niet meer gepost worden.  Vicky haar instagram profiel werd geblokkeerd en telkens we wilden reageren met ons wolleweg profiel kregen we de melding: "Uw profiel bevat een link die niet is toegestaan om onze organisatie te beschermen".
Vicky toch wel wat over haar toeren want ze dacht gehackt te zijn.
Ze vraagt nu aan mij: "Wat moet ik doen?".  Ik zei doodleuk: "Panikeren!!".

Ik deed er nog een schepje bovenop!

  

We bleven maar meldingen krijgen van Facebook dat we spam waren en dat iemand onze blog had gemeld als aanstootgevend. We leken wel criminelen!👨‍🎤

Conclusie Vicky: "Ik geloof nog meer in ons, er is iemand jaloers 😂. Iemand wilt ons kl***n!"
Dat lieten we natuurlijk niet gebeuren. Ge zou op den duur beginnen denken dat wij loemp zen en niks kunnen.
Vicky's genialiteit kwam naar boven.  Naamsverandering van wolleweg in WolleZenweg.blogspot.com.  Die link is niet gemeld en jaja, we konden alles terug gebruiken.

Degene die ons nog wil boycotten,  ga u gang!  Nieuwe naam is al gekozen: WolleZenterug.blogspot.com 😂
En terugkomen zullen we blijven doen, want ook al vindt iemand het gezever.  Wij vinden het geweldig.
En wie zijn wij?
Awel, die 2 volgers hier rechtsboven op de pagina, dat mogen er gerust wel meer worden 😂
Maar "slechte" reclame is ook reclame.   De leescijfers stijgen zot snel!🎉

Maar wat ik eigenlijk wil concluderen: Halloween is creepy!  🥶Weeral een bewijs.  Slapen zal er niet inzitten vannacht.   Zoveel toevalligheden,  das niet normaal!

Het thema deze week is gezet.  Creepy toestanden als aanloop naar Halloween!

De meeste mensen worden vermoord op Halloween

Het kan niet anders dan dat Halloween me weer doet denken aan een grappig verhaal. Feestjes organiseren is een van mijn hobby's dus een paar jaar geleden begon ik eraan ....

Huis versieren ......

Attributen bestellen

Zelfs een spooktunnel gemaakt.

Het leukste aan themafeestjes vind ik, het feit dat al je genodigden dan even enthousiast zijn en allemaal verkleed komen.

Nu komt het!!! Feesten doet Wendy graag maar haar verkleden daar is ze toch gene fan van. Spijtig voor haar, ik vind dat geweldig!!! Verkleden met Halloween vindt ze al helemaal niks want eigenlijk is ze bang van zo'n dagen.

Nu moet ik toegeven op een bepaalde moment werd het voor iedereen wel even benauwd. Het was pikdonker geworden en enkel wat vuur als verlichting (zo hoort dat natuurlijk met Halloween).

Alle genodigden waren aanwezig en er werd gezellig wat gedronken.

.

Ineens horen we een motor in die spooktunnel!!!!! Echt kei creepy, ik dacht dat mijn toenmalige schoonbroer met zijn moto door die tunnel wou rijden. Toen ik rond keek, bleek die in de tuin te staan.

Wendy schoot in een kramp!!!! Vicky, wat is dat!!!! Serieus, wat is dat! En twas niet zachtjes dat ze dat vroeg zene. Ineens staat daar ne kei grote brede vent met een kettingzaag voor Wendy hare neus!!!!!

Zot werd ze en bij het rond kijken had ik eigenlijk ook zoiets van wie is er hier nog niet???? Iedereen was er en iedereen vroeg ook aan elkaar wie dat was. Wij kennen wel grote mannen maar niet zo'n brede.

Wendy werd bijna hysterisch. En toen kwam het eruit:

VICKY, GIJ WEET TOCH DAT DE MEESTE MENSEN VERMOORD WORDEN MET HALLOWEEN HE!!!!!

Die mens begint te lachen en wat zien wij: 't is onze overbuur die het een geweldig idee vond om ons wat te doen griezelen.

Toen we dat ontdekte, werd het dus nog grappiger want onze overbuur is Wendy haar

SCHOONBROER!!!!

Collega's, hoe (ab)normaal zijn ze?

Ik vraag me af wat voor "soort" collega's jullie hebben.  Hoe gestoord zijn ze?

Om te kunnen vergelijken, zal ik een paar beschrijvingen geven van de mijne.

We hebben ne "Chiro poeper" in ons team.  Dus op zondag kruipt die tussen de lakens met hare man.
Ik vind dat persoonlijk wel typerend.  Beide zijn een beetje "autistisch" aangelegd en hebben nood aan structuur.  Wat ik vooral straf vind, is dat ik deze intieme routine van haar ken!
Vicky, misschien kan jij dit voor jezelf ook al inplannen want gij kunt wel wat structuur gebruiken.  Vanaf september volgend jaar, elke zondag: Chiro poepen!

Gestructureerd kakken of anders gezegd "faxen" en pissen, dat kan een andere collega kei goed.  Die gaat steevast zijn "patatjes afgieten" en kondigt dat op tijd en stond aan.

Er is ook iemand die boomknuffelen een perfect alternatieve therapie vindt.
Nu noemt Vicky mij ne groene selder, maar zelfs ik vind dat erover.

(Hier doen ze niet aan boomknuffelen maar maken ze connectie met de aarde 😂 )

Over groene selders gesproken.  Wij hebben een Belgisch kampioen bakfietsen in huis.
En effe duiden, das een jong iemand zonder kinderen he!  Die doet dat écht voor de sport.

Dan is er een collega die overal camera's heeft hangen aan haar huis.  Zowel binnen als buiten.
Al die camera's kan zij via een app bekijken op haar gsm.  Dus als de postbode langs geweest is, geeft ze, op het werk, commentaar op zijn rijstijl.  Dus af en toe mogen we eens mee kijken wat er in het verre Kempische landschap gebeurt.

Eén collega verpleegkunde gaat undercover op Facebook.  Zij sluit zich aan bij een groep voor leerkrachten die een zeer negatief idee hebben over de toekomst.  Mijn collega stookte daar dan af en toe wat onrust door zaken in vraag te stellen.  Uiteindelijk werd ze verwijderd uit die groep. 😂

Of ne collega waar ge aan vraagt of die niet moet uittikken na einde shift.  Ge krijgt als antwoord: Neeje, ik moet eerst mijn tanden nog kuisen!

Er is één ex-collega, de Frits, die ik ook even wil voorstellen.  Vooral omdat ik zo verbaasd ben over zijn jobinhoud.  Dat is namelijk knippen en plakken.  Ik zie jullie al fronsen, jawel, letterlijk met schaar en papier.  Niet op de computer hé.  En het strafste, die wordt daar voor betaald!
Op een dag vind je de job van je leven!!!

Dé Frits!

Is dit een "normale" team samenstelling?
Ik heb nooit elders gewerkt dus ik weet dat niet.
Willen jullie een omschrijving geven van die ene "speciale" collega?

Dag van de jeugdbeweging

Normaal ben ik een rappe.  Maar sinds ik mijn voet heb omgeslagen door in een gracht te vallen, gaat alles wat langzamer.
Dus vandaar een iets te late reactie op de dag van de jeugdbeweging.

De jeugdbeweging staat voor een manier van leven.  Eigenlijk een beetje zoals deze blog.
Je mag gewoon jezelf zijn met al je stommiteiten. 

Er zijn enkele chirovrienden die ik even aan jullie wil voorstellen.

De Katerkoppen, die zijn zoooo zalig!  Die houden mij mee jong.  Ik weet niet hoe die dat doen.  Maar met hen beland ik dikwijls in de VIP ruimte, op het podium, in de gracht,...Ze zijn altijd ergens in de buurt op zulke momenten.
Mijn leven zou pakken saaier zijn zonder hen!
Merci Katerkoppen!
(PS Katerkoppen is onze groepstitel op whatsapp)


Els is lachen.
Met Els date ik onder tafel.  Je mag dat letterlijk nemen.  Op de Japtap, een supertof evenement van Chiro Jap, spreken we af onder de toog om daar wat bij te babbelen.  Ik plan dat zelfs in!

Onderstaande foto is van 2 weken geleden op een feestje!
Flashback: oud chiro uniformke 😍

💗 de jeugdbeweging 💗  en vooral Chiro Jap

Wééral een gat in de markt!

Kijk, een go cart met verdiepen!
Stoemme uitspraak van Wendy.
Ze heeft niet alleen nieuw oorapparaten nodig van Hoorzorg Van Looveren maar duidelijk ook een bril.

Mentale gezondheid reisgenoten. Alle feiten op een rijtje!

Ik wil het vandaag even over een andere boeg gooien.  Ik ga het hebben over de mentale "gezondheid" van mijn 2 reisgenoten.
Als ik samen met Marie en Vicky op trot ben, omschrijven ze ons als "figuren", "golle mankeert ook een vijs".
En ik geef eerlijk toe dat er bij mij "nen hoek af is".
Maar écht waar, die 2 andere zijn buiten categorie!

Uiteraard heb ik bewijsmateriaal.

*We zullen beginnen met bewijs 1:

Hoe vinden we de weg in een natuurpark? In deze tijd nemen mensen geen kaart meer mee. Een gps wijst vlot de weg. Maar niet als ge met die 2 op wandel bent. Bekijk het filmpje! Echt, das ni getrukeerd hé! Naar hun gezever moet je niet luisteren, dat doe ik ook niet mét of zonder oorapparaten van Hoorzorg Van Looveren in Borsbeek. Wacht gewoon geduldig af en zie wat er met de gsm / gps gebeurt.

*Bewijs 2:

We waren van plan om op afgelopen zaterdagavond naar een cocktail bar te gaan. Daar zijn we uiteindelijk niet binnengeraakt. Das ook nog een verhaal maar ik sla dat stuk even over. We belandden uiteindelijk terug op ons gezellig, goed uitgerust appartement van het OZ.

We kijken daar naar The Fast en the Furious.

Ge hoort me al aankomen. Ze spelen een scène na. Ge zult het niet geloven, maar die vinden dat nog goed geacteerd ook hè 🤦‍♀️ 

*Bewijs 3:

Iedereen die denkt dat ge een fietspomp voor maar 1 ding kunt gebruiken.

Dat is ook zo! Behalve bij Verbaenen en Vercruyssen.

*Bewijs 4:

In het erg toeristische Nieuwpoort draaien die hun hand er niet voor om om zich mega belachelijk te maken.

Je had die voorbijgangers met hun chique kleren hunne kop moeten zien.

I REST MY CASE!

Wat als...Wendy op café een therapie oefening toepast op Vicky

Zoals jullie weten werk ik in de psychiatrie.  Uiteraard worden daar veel zinvolle dingen gedaan!
1 van de ACT oefeningen is dat je "aanwezig bent op je eigen begrafenis".  Het klinkt misschien wat luguber, maar het is echt een top opdracht.  Men denkt na over wat er belangrijk is in je leven en waar je voor staat.
Op café heb ik een dankwoord geschreven voor Vicky!  Kwestie van haar al te eren en dit te delen met haar.
Het gaat als volgt:

Beste genodigden,

Wanneer ik Vicky juist heb leren kennen is een groot raadsel.  Zeer bizar, want wie kan zo een eerste echte ontmoeting vergeten?
Maar bon, het is wat het is.
In ieder geval, het heeft mijn leven op zijn kop gezet.  Sindsdien werd ik achtergelaten op feestjes, zijn ons mannen kwaad op mij omdat ze vroeger thuis zijn dan ik, kan ik niet meer zonder schaamte de Carrefour Borsbeek betreden,...
Alles is te herleiden naar, jawel, Vicky.
Maar bon, het is wat het is.
Weekendjes weg met haar, ook steeds een groot avontuur.
Ik moest altijd de boel in de gaten houden want met haar op stap, het was géén evidentie.
Voor de geinteresseerden, haal straks jullie herinneringen boven aan de koffietafel en ge zult merken dat vele gesprekken zullen stilvallen in schaterlachen.
Serieus, iedereen, echt iederéén, heeft verschillende verhalen waar we kunnen vaststellen dat er nen hoek af was.
Een korte samenvatting: feesten, zat zijn, spellekes bij haar thuis die ik steevast won, soms ook een beetje onbetrouwbaar (niets slecht over de doden, maar af en toe stuurde ze haar kat en stond ik daar alleen op feestjes), Claire, Nadorstweg, verkleden, Hayley en Thor, oké Bart zaliger ook, caravan, Ardennen, Carrefour Borsbeek, Classics Borsbeek, weekendjes weg, de B van Borsbeek, Bart, (drinke) broeders, boordevol plannen,...
Nu is ze niet meer onder ons.
Maar bon, het is wat het is!
Laten we haar herdenken met een lach op ons gezicht en een mazoutje in de hand.
Schol allen, ene op haar gezondheid zal moeilijk gaan!  Dan maar op het leven dat ze geleid heeft: krachtig, zot, speels en onvergetelijk  vrolijk,...
Laat haar een voorbeeld zijn voor ons allen (hevige huilbui).
Op haar steen staat:
Slapen, commanderen en feesten, ik deed het allemaal graag.  SCHOL EN LAAT ME NU GERUST!!!
(kleine glimlach)
RIP

Ons Claire 💗

Maastricht en Zeeland: slechts 208 km verschil. Klein foutje!

Onze mannen gaan elk jaar een week skiën. Nadat ik ben bevallen van menen tweeling vonden Wendy en ik dat wij ook wel eens een uitstapje verdienden. Marie vond dat een super idee en ging mee.
Maastricht was de bestemming. Plannen is mijn taak in het trio. Ik begin te zoeken en boek ons een leuk hotel aan zee. Vrijdag vertrekken we, ik typ het adres in en WOLLE WEG.

Halverwege de route vraagt Wendy ineens doodleuk waarom wij eigenlijk nog steeds over Maastricht bezig zijn terwijl we naar Zeeland gaan. Marie en ik kijken elkaar raar aan want wij hebben aan iedereen gezegd dat we in Maastricht gaan shoppen (Maastricht ligt blijkbaar niet aan zee🙈).
Golle zijt zot, ons hotel ligt in Renesse en das in Zeeland OMG!!!!!
Erg is dat niet vindt Wendy, want daar kunnen we zeehonden zien.
Ik begin keihard te lachen. Allé, Wendy is weer aan fantaseren. Zeehonden in Holland, dat ziet ge toch alleen in Amerika. Neenee we komen aan en het eerste dat we zien is een standbeeld van ne zeehond :-)
Toen hadden ze eigenlijk al moeten door hebben dat je met mij nooit op de juiste bestemming beland. Waarschijnlijk klonk ik toen nog overtuigend :-)

Wendy houdt niet zo van foto’s, ze vindt dat ze er nooit goed op staat. Wij wel zene, dus bombarderen we Wendy tot fotograaf.

Op deze foto staat ze er nochtans bangelijk goed op!!! 😂

Ok, dan doen wij maar gewoon ons ding.  We leren het haar nog wel.

Een goed geplande fietstocht in Koksijde

Hier zit ik weer!  Van 7u30 wakker.   Ik heb me vandaag comfortabel in de éénzit van ons OZ appartement geploft.  Een vooruitgang al zeg ik het zelf.

Maar effe over gisteren.

Nadat die twee slaapkoppen EINDELIJK wakker waren, vouwde Vicky de slaapzetel te enthousiast op:

Ze deed ook eens iets!

Na dat probleem opgelost te hebben,  zijn we fietsen gaan huren bij een kei lief madammeke.

Na wat gediscussier win ik en huren we één gewone fiets en één tandem. 

We vertrokken.

Ik eerst met Marie achterop de tandem.  Probleem: we stappen elks aan een andere kant van de fiets op.  Dan staat het pedaal waar je moet vertrekken voor 1 van de twee niet goed hè. 

Heb je daar ooit al eens over nagedacht?  Nu ik dit schrijf, vraag ik me af of Marie mss linkshandig is.  Dat is mss nog een gat in de markt. Een fiets voor linkshandigen!

Na veul vijven en zessen wisselen Marie en Vicky van plaats. Dit zorgde voor veel krampen in kaken en buik en benen. Vicky haar pissemuiseke werd er zelfs voos van.  Dat ultieme genot heb ik niet mogen ervaren.

Ik denk dat ik voorgaande info over het pissemuizeke eigenlijk niet mocht doorzeggen.  Maar het probleem is dat ik nog steeds geen oorapparaten heb van Hoorzorg Van Looveren in Borsbeek.  Dus ik heb het niet hélemaal goed verstaan.  Mocht het nu wel of niet??

Verder zorgden winkels, standbeelden, hermelijn en tegenliggers op 1 km afstand, voor het nodige oponthoud. Uiteindelijk fietsen we flink door en komen we al na 1 uur, 5 km verder aan.

Vervolgens kochten we eten, keken we naar het wk turnen alsof we professionele juryleden waren en deden we een slaapke.

Wat we daarna deden was écht straf!  Ge gelooft het nooit.  
Groeten Wendy

De parkeerautomaat

Elk jaar ga ik met Wendy Theuns en Marie Vercruyssen op ZEN weekend. Een weekend zonder mannen en zonder kinderen. Even relaxen, rust, weg van alles. We spreken ruim op voorhand af naar waar we gaan, om dan uiteindelijk den dag voor we vertrekken te plannen wat we doen.

 Ik had een schoon mapke samengesteld. Nen dag wandelen, nen dag fietsen en nen dag met de go cart. Alles opt gemakske. Marie rijdt met den auto en doet de oriëntatie, Wendy trekt de foto’s want die pakt zelf niet goed op papier. En ik commandeer. Taken schoon verdeeld vind ik dan.

We komen aan op ons weekendje en ontdekken dat we pas vanaf zaterdag geld in de parkeermeter moeten steken. Dus als we vrijdagnacht na het eten thuiskomen, doe ik mijn plicht en zeg ik dat we een ticketje moeten nemen.

Wendy had alles al gelezen en wist dus 10€ voor 2 dagen. Ok ik steek mijn bankkaart in dat spel, op de + duwen tot 10€ en er wordt een ticketje geprint. Maar der komt niks uit. Wendy steekt haar hand in dat klepke. Marie drukt nog eens, niks. Marie met haar hand daar in, niks. Wendy drukt nog eens, en we horen dat spel printen maar nog niks. ALLLEEEE zegt Marie, hoort nu goed! Ze duwt nog eens en we horen iets printen. (Althans Marie en ik horen iets want Wendy heeft haar oorapparaten van Hoorzorg Van Looveren nog ni he)
Gelukkig hoor ik het beste van de 2 en i.p.v. rechts van dat spel hoor ik dat links printen. Wij hadden dus telkens met ons hand in het klepke van het kleingeld gevoeld i.p.v. waar het ticketje uitkomt. Man man man 4 ticketjes in dat spel. 🤦‍♀️😂🤦‍♀️😂

Er is een eerste keer voor alles!

Effe gisteren voormiddag schetsen.
Iets voor acht werden Marie en ik wakker. Beide effe (apart) naar toilet.
Persoonlijk vind ik dat een grote stap. Vorig jaar ging ik nog boskakken met den Humo. Nu zitten we pal aan zee in Sint-Idesbald.  Kakken op het strand geeft weinig beschutting tegen pottenkijkers én in heb genen Humo bij.

Vervolgens kruipt Marie terug in bed.
Vicky hoor ik niet. Wat niet verwonderlijk is want zonder oorapparaten van Hoorzorg Van Looveren in Borsbeek, lukt me dat niet.
Ik hoor ze ni maar, ze bougeert ook niet.  Zo heb ik haar het liefst, stil en rustig.  Want die is zoooo vermoeiend 🙈.

Maar wat ging ik doen, niet in bed, dan maar stil in den donkere in een hoekje in de keuken kruipen.
Ik moet zeggen, het keukenhoekje van het OZ appartement is redelijk comfortabel!

Ik doe alles om hen subtiel wakker te krijgen. Water koken, broodjes bakken in de hoop dat ze wakker worden van de overheerlijke geur.
Nix van dat alles!
Wat hebbek wel voor??  Door geconcentreerd, in den donkere deze blog te maken juist naast de aeg oven...vergeet ik die broodjes bijna.

Besluit: bloggen is gevaarlijk!  Daar zouden ons brandweermannen van de Brandweer Zone Rand Post Borsbeek niet mee lachen.
Daarom hebben we die dan ook thuis gelaten.
Allelouja,  tis ondertussen 10u11, thee gezet,  broodjes gebakken en ik zit nog steeds alleen in den donkere in de keuken.
Dat belooft voor de volgende uren.  Wordt vervolgd!